สังคมแห่งการหลอกลวง
posted on 10 Jul 2008 02:00 by luckkantหลังจากกิจกรรมต่างๆที่เกิดขึ้น
ในภาคเรียนที่ 1 ของปีการศึกษา 2551 ได้เริ่มขึ้น
หลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตได้เปลี่ยนแปลงไป
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน
ที่จะต้องเจออาจารย์ใหม่ๆ วิชาใหม่ที่ยากขึ้น งานที่หนักขึ้น
ได้ทำโครงการที่ยิ่งใหญ่ เพื่อแผ่นดิน เพื่อสังคม
.
เรื่องเพื่อนที่เคยคบกันมา
อยู่ๆ ก้อตีตัวออกห่าง ปล่อยเราทิ้ง
ทั้งที่เราเองก้อยังเหมือนเดิมไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร
ทำเราคิดได้ว่าเราอาจจะเป็นส่วนเกินของพวกเค้าก้อเป็นไปได้
การที่แยกตัวออกมาก้อไม่ได้อะไร เพราะเรารู้ตัวเราดี
หลายเรื่องที่เราทำ พวกเขาไม่เข้าใจ หาว่าจะเอาหน้า
ทั้งๆที่เราทำตามหน้าที่ ที่เราได้รับมาเท่านั้นเอง
.
เรื่องงาน
ตอนนี้ผมก้อเป็นหนึ่งในสโมสรนักศึกษาของคณะ
งานก้อหนัก เหนื่อย แต่ผมไม่เคยที่จะรู้สึกท้อเลยแม้แต่นิดเดียว
ได้รู้จักพี่ รู้จักเพื่อนต่างภาคมากขึ้น สามารถพูดคุยได้ทุกสาขาวิชา
.
เรื่องหลอกลวง
มีเพื่อนบางคนที่เข้ามาพูดดีด้วย
แต่ในใจเค้าแฝงไปด้วยดาบที่พร้อมจะแทงเราข้างหลังเสมอ
เรื่องนี้หากไม่ได้เพื่อนที่รู้จักกันเล่าให้ฟังผมก็คงไม่รู้ว่า
เค้าเหล่านั้นคิดยังงัย
การที่เรารับฟังเพื่อนมากขึ้น
ทำให้เรารู้นิสัยของเพื่อนที่คิดกันเรามากขึ้น
หลายสิ่งที่ทำ ไม่ได้คิดอารัย
แต่มีคนกลับคิดมาหาตั้งมากมาย
ทั้งเรื่องที่ดี และเรื่องไม่ดี
เข้าใจว่าสังคมมันต้องเป็นแบบนี้
ไม่เคยคิดเลยว่าอารัยๆมันจะกลายเป็นแบบนี้
ทั้งๆที่พวกเรา เคยรักกัน แต่กลับมาทำแบบนี้
.
บางเรื่องที่ผมทำ อาจจะไม่ได้ตั้งใจ
แต่หลายเรื่องที่เค้าเหล่านั้นแรงใส่ผมมา
มันใช่แล้วหรอ
ผมแรงกลับแต่ก็ไม่ได้ว่าจะแรงอารัยมากมาย
ความคิดคนเรามันห้ามกันไม่ได้อยุ่แล้ว
.
ตอนนี้คิดเพียงแค่ว่า เราทำในสิ่งที่เรารักให้ดีที่สุด
อย่าสนใจในเสียงของนกกาที่จะคอยทำลายจิตใจของเรา
เข้มแข็งและทำให้ดีที่สุดเป็นพอ
.
นี่เป็นเพียงสังคมเล็กๆ
หากออกเผชิญโลกกว้าง
เราอาจจะเจอหนักกว่านี้หลายเท่า
.
ตอนนี้บางเรื่อง เราเองก้อไม่สามารถที่จะปรึกษาใครได้
ไม่มีใครที่ไว้ใจได้เลยสักคน
ไม่รู้ว่าใครจะแทงข้างหลังเราเมื่อไหร่
เคยเหนื่อย เคยท้อ
แต่ตอนนี้คนคนนั้นได้ตายไปแล้ว
อยากให้รู้ว่า ผมจะไม่กลัวสิ่งเหล่านั้น
กล้าที่ต่อสู้กับมันต่อไป
ไม่มีใครที่ไว้ใจได้ นอกจากตัวของเราเอง
.
ขอบคุณ
คุณๆทั้งหลาย ที่สอนผมมากขึ้น
ขอบคุณปัญหา
ที่เข้ามาให้ผมแก้ตลอดเวลา
ขอบคุณ
ความสุขที่ได้เจอพี่ เพื่อนที่ดีดี
ขอบคุณมากครับ


บทเรียนที่มีคุณค่าเหล่านี้แหละ
จะหล่อหลอมให้คุณค่อย ๆ แข็งแกร่งขึ้น
อยากบอกว่า
บางทีเรายังไว้ใจตัวเราเองไม่ได้เลยครับ
ดูสิ มันวิ่ง มันวุ่น มันคิด มันทุกข์
เห็นมั้ย...
ฝึกใจให้มองทุกอย่างเป็นเรื่องปกติเข้าไว้..ด้วยสติ
ไม่ว่ามีปัญหาอะไร คุณจะผ่านมันได้ครับ
#1 By supameeh on 2008-07-10 02:53